ဒါေလးကေတာ့ အကိုၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ့ အေရးအသားေလးပါ...။
လက္ေတြ႕ေတြကုိ သရုပ္ေဖာ္ထားတာမို႔ ခံစားၾကည့္ၾကပါဦး..... :)
အခန္း(၁)
မဂၤလာပါရွင္။ "xxxxxx"
ဘူတာသို႔ ဆိုက္ေရာက္ပါျပီရွင္။ ေနာက္ဆံုးဘူတာ ျဖစ္သည့္အတြက္ ခရီးသည္မ်ားအားလံုး
ရထားထဲမွထြက္ေပးၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ရွင္။ မိမိတို႔၏ပစၥည္းမ်ားကို
ျပန္လည္စစ္ေဆးျပီးမွ ထြက္ခြါၾကရန္ အသိေပးအပ္ပါတယ္ရွင္။
ေျမေအာက္ရထားထဲမွ
ေၾကျငာခ်က္အသံေၾကာင့္ ထိုင္ရာမွထျပီး အျပင္သို႔ထြက္လိုက္သည္။ အထဲတြင္
ပူအိုက္ေနသေလာက္ -16 ဟူေသာ ျပင္ပ အပူခ်ိန္ေၾကာင့္ဟထားေသာ အက်ီၤဇစ္ကို
ဆြဲစိလိုက္ျပီး မာဖလာအား ျပင္ပတ္လိုက္သည္။ အိတ္ထဲမွ အေႏြးဦးထုပ္ႏွင့္
လက္အိတ္ကိုထုတ္ယူရင္း ပိုက္ဆံအိတ္ကို ျမင္မိေတာ့ဒီေန႔အတြက္ ဝယ္ျခမ္းရဦးမယ့္ ပစၥည္းမ်ားကို
ျဖတ္ခနဲ သူသတိရလိုက္သည္။ ညေန ေျခာက္နာရီဆိုေပမယ့္ ဆိုင္မ်ားက မပိတ္ေသး။ ယေန႔မွ 23
ရက္ဆိုေတာ့လမကုန္ခင္ က်န္ရွိသည့္ရက္စြဲႏွင့္ လက္က်န္ေငြကို သူအခ်ိဳးခ်ၾကည့္သည္။
အေျခအေနက သိပ္မဆိုး။ ဒီတိုင္းပံုမွန္ေလး ဆက္သြားရင္ လခမထုတ္ခင္ KFC တစ္ခါေလာက္ေတာ့
ေကာင္းေကာင္း သြားႏိုင္ေသးသည္။ အစားအေသာက္ႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ တျခားသူမ်ားထက္ သူက
ပိုျပီး မက္ေမာတတ္သည္ကို သူ႔ကိုသူလဲ သတိျပဳမိသည္။တျခားပစၥညး္ေတြသာ မဝယ္ရင္ မဝယ္မယ္
အစားအေသာက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္းစားေလ့ရွိသည္။ ယခုလည္း ဝက္သားျဖစ္ျဖစ္
အမဲသားျဖစ္ျဖစ္ တစ္ကီလိုေလာက္ေတာ့ ဝယ္မည္။ ဝက္သားဆိုလွ်င္
ခရမ္းသီးပါတြဲဝယ္ရမည္။ေဆာင္းတြင္းကာလျဖစ္သည့္အတြက္ အသီးအရြက္ေစ်းမွာ ေႏြရာသီထက္
၂ဆခန္႔ျမင့္တက္ေလ့ရွိသည္ကိုေတာ့ သူမေမ့။ အမဲသားဆိုလွ်င္ အသားကို
အာလူးန႔ဲတြဲခ်က္ျပီး အရိုးကိုေတာ့ ကုလားပဲႏွင့္ အရည္ေသာက္ ျပဳလုပ္၍ရမည္။ ေစ်းထဲသို႔ေလွ်ာက္လာရင္း
ဝက္သားနဲ႔ အမဲသားကို ဦးေႏွာက္က ဆႏၵမဲျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ေနသည္။
ဦးေႏွာက္
ႏွင့္ လွ်ာ လြန္ဆြဲေနတုန္း အိတ္ထဲမွ ဖုန္းက အသံျမည္လာသည္။ ဖုန္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့
unknown number ။ အိမ္ကဖုန္းဆက္တာပဲျဖစ္မည္ဟု သူအေသခ်ာ သိသည္။ သို႔ေသာ္ ခါတိုင္း
သူကသာ ဖုန္းေခၚေလ့ရွိျပီး အိမ္က သူ႔ဆီဖုန္းေခၚသည္မွာ ရွားရွားပါးပါး။
ဒီႏိုင္ငံေရာက္စ ဖုန္းဝယ္ကာစက တစ္ခါပဲ ဆက္ဖူးေသးေၾကာင္း သူအမွတ္ရမိသည္။ ဒါေတာင္မွ
အင္တာနက္ဆိုင္က လာေခၚရတာ။ အခုက ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္။ အေတြးမ်ားကို ရပ္ဆိုင္းျပီး
ဖုန္းကို သူကိုင္လိုက္သည္။
"ဟလို သား လား"
"ဟုတ္ကဲ့ အေမ ေျပာေလ
ဘာအေရးၾကီးလို႔လဲ"
"ကိစၥအေထြအထူးေတာ့မရွိပါဘူး သား
ရယ္။ မင္းကို အေမ သတိရလို႔ပါ။"
"အေမရယ္ သားအမိခ်င္းေတြပဲ
ညာမေနပါနဲ႔။ ဘာျဖစ္တာလဲဆိုတာသာ သားကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပါ။"
"သားရယ္ မင္းအေဖေလ အလုပ္မွာ
မူးလဲသြားလို႔ ေဆးရံုတင္ထားရတယ္။ မင္းညီမေလးကလဲ ေရွ႔လဆိုရင္ ဆယ္တန္းအတြက္
က်ဴရွင္အပ္ရေတာ့မယ္။အေမ စက္ခ်ဳပ္တာကလဲ အခုတေလာ အပ္ထည္ေတြနည္းတယ္ သားရယ္။ အဲဒါ
သားညီမေလးက ေက်ာင္းဆက္မတက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ အလုပ္ပဲလုပ္မယ္ေျပာေနလို႔။"
"အာ... သူ႔အရြယ္ သူ႔ပညာနဲ႔
ဘာအလုပ္ရမွာလဲ အေမရ။ ရေတာ့ေကာ ဘယ္ေလာက္ဝင္ေငြရွိမွာမို႔လဲ။ ပညာေရးဘက္သာ ဆံုးခန္းတိုင္ေအာင္
အရင္ေလွ်ာက္ပါလို႔ သား လစာေတြမထုတ္ဘူးလား အေမရဲ႕။"
"အဲဒီထဲက
ထုတ္သံုးေလ။ျပီးခဲ့တဲ့လက အိမ္ကို သြပ္မိုးလိုက္တာ သားလခေတြနဲ႔ အေဖ့ရဲ႔
လုပ္အားခေတြေလ။ အခု အိပ္ေစာင့္ေငြေတာင္ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး သား ရဲ႕။
ကိစၥမရွိပါဘူး သားရယ္။အေမတုိ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ၾကည့္စီစဥ္လိုက္ပါမယ္။ သားေကာ
က်န္းမာေရးေကာင္းရဲ႕လား။ စာေတြေကာ လုိက္ႏိုင္ရဲ႕လား။ အဆင္ေျပေအာင္ေနေနာ္
သား။"
သူ႔ဒုကၡနဲ႔သူၾကားမွ
အေဝးကသားအတြက္ စိတ္ပူပန္ေပးေနေသာ အေမ့ရဲ႕ရႈိက္သံတဝက္ စကားမ်ားကို နားေထာင္ရင္း
ကၽြန္ေတာ့္ဦးေႏွာက္ေတြ ခ်က္ျခင္း အလုပ္လုပ္သြားတယ္။ ဖုန္းေျပာရင္းနဲ႔
ဝက္သားဆိုင္ေရွ႔ေရာက္လာေတာ့ ဝယ္ေနက် ေဖာက္သည္ျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္အား ဆိုင္ရွင္မွ
ဘာအလိုရွိပါသလဲ ဟု ေမးသံကို ၾကားရေလသည္။ကၽြန္ေတာ္ ဆိုင္ရွင္အား လက္ကာျပလိုက္ရင္း
......။
"ဟုတ္။ ဘာမွစိတ္မပူနဲ႔ အေမ။
သားလဲ ဒီလထဲ ပိုက္ဆံေတြပိုေနလို႔ အေမရ။ အေမတို႔ဆီ ပို႔မလို႔ စိတ္ကူးေနတာ အခုေတာ့
ကြက္တိပဲ။ အေဆာင္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ သားေငြလြဲဖို႔ စီစဥ္လိုက္မယ္ အေမ။ စိတ္ေအးေအးထား။
ညီမေလး ကိုလဲေျပာလိုက္ စာကိုပဲ ၾကိဳးစားသင္ပါလို႔။ အေဖ့ဆီသြားရင္လဲ အေဖၾကိဳက္တတ္တဲ့
ငါးရ့ံေေျခာက္စြတ္ျပဳတ္ေလး လုပ္ေပးသြားလုိက္ဦး။ အေမလဲ အားေဆးေတြ ဝယ္ေသာက္ေသးရဲ႕လား။
လတိုင္းဝယ္ေသာက္ဖို႔မေမ့နဲ႔ေနာ္ အေမ။ ေယာက်ာ္းနဲ႔ သမီးအတြက္ဆိုျပီး
အေမ့အတြက္လဲမလုပ္ပဲနဲ႔မေနနဲ႔ဦး။ အသက္ေတြလဲၾကီးလွျပီ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဦး။ "
"ေအးေအး ငါ့သားေလး
သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစကြယ္။ ခလုပ္မထိ ဆူးမညွိပဲ လိုရာပန္းတိုင္ကို
ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ေရာက္ပါေစ။"
"ဟုတ္ ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ျပည့္ပါေစ။
အေမ ဒါဆို ဒါပဲေနာ္ သားလဲ အျပင္မွာေရာက္ေနလို႔ အေဆာင္ေရာက္မွ ပိုက္ဆံလြဲျပီးမွ
သားတစ္ေခါက္ဖုန္းဆက္လိုက္မယ္။ ဖုန္းဆိုင္က ဦးၾကီးကိုလဲေျပာလုိက္ပါဦး။
ျပန္လာရင္လက္ေဆာင္ဝယ္ခဲ့မယ္လို႔။"
"ေအးေအး ေျပာလိုက္မယ္ သား။
ဒါပဲေနာ္ အေမ ဖုန္းခ်ျပီ။"
"ဟုတ္က့ဲ အေမ။"
ဖုန္းခ်လိုက္ျပီး
ပိုက္ဆံအိတ္ထဲကို ၾကည့္မိသည္။ ရူဘယ္ 1650 ။ ေဒၚလာအေနနဲ႔တြက္ရင္ ေဒၚလာ50
ေက်ာ္ေက်ာ္ရွိမည္။ ဒီလကုန္ရင္ စုေၾကးက ေဒၚလာ500 ရမည္ဆိုေတာ့ ့550 ေလာက္ေတာ့
လြဲႏိုင္မည္။ သို႔ေသာ္ ထို 500 က လကုန္မွရမည္ျဖစ္သည့္အတြက္ ေလာေလာဆယ္ သူ႔လက္ထဲတြင္
ပိုက္ဆံမရွိေသး။
"ဟယ္လို သူငယ္ခ်င္း ငါပါ ေအး
ဟုတ္တယ္။ ေအး အိမ္ကို အေရးတၾကီး ပိုက္ဆံပို႔စရာရွိလို႔ကြာ ေဒၚလာ 500 ေလာက္
ဘယ္ကရႏိုင္မတုန္း။ေအာ္ မင္းဆီမွာ 300 ေလာက္ပဲရွိတယ္ဟုတ္လား...။ ေအးေအး အဲဒါကို
ငါ့ကို ခဏေခ်းကြာ။ ဘယ္လို ေနာက္ထပ္ 200 က ဟိုေကာင့္ဆီမွာ ရွိတယ္တဲ့လား။ ေအးေအး
ဒါဆို အဆင္ေျပတာေပါ့ကြာ။ ငါယူမယ္ ဟုတ္ပီလား။ လကုန္လို႔ စုေၾကးရရင္
ခ်က္ျခင္းျပန္ေပးမယ္။ ေအးေအး ေက်းဇူးကြာ... ။"
"ဟယ္လို ညီေလး အကိုပါ။
မင္းပိုက္ဆံလြဲတဲ့အလုပ္ လုပ္ေသးလား။ ေအး အကို ေဒၚလာ 500 ေလာက္လြဲခ်င္လို႔ကြာ။
ဒီေန႔ျဖစ္ျဖစ္ မနက္ျဖန္ျဖစ္ျဖစ္လြဲခ်င္တယ္။အဆင္ေျပမလား။ အိုေက
သန္ဘက္ခါဆိုလဲျဖစ္ပါတယ္။ ေအးေအး ဒါဆို ျပန္ေရာက္ရင္ အကို
ပိုက္ဆံလာေပးလိုက္မယ္.....။"
ဖုန္းကို
အိတ္ထဲျပန္ထည့္ျပီး ေခါင္းေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အျပံဳးပန္းေတြနဲ႔ ေဝဆာေနေသာ
ဝက္သားဆိုင္ပိုင္ရွင္မ်က္ႏွာၾကီးအား ေတြ႔ရေလသည္။ဘာလိုခ်င္လို႔လဲ ဝင္ၾကည့္ေလ
ေစ်းသက္သာပါတယ္္လို႔ ပံုမွန္အတိုင္း ေျပာတဲ့ေလသံကို ကၽြန္ေတာ္က
ေခါင္းခါျပလိုက္ပီး သူ႔ထက္ ပိုျပီးလန္းဆန္းေသာ
အျပံဳးျဖင့္ျပန္ျပံဳးျပလိုက္ျပီးသူ႔ဆိုင္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ လာခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေနာက္
ေစ်းအထြက္မွ ဆိုင္ေလးတဆိုင္သို႔ ဝင္ျပီး.......
ေက်းဇူးျပဳျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို 50 တန္
အမ်ိဳးအစားထဲက ၾကက္ဥဆယ္လံုးေပးပါခင္ဗ်ာ.......။
======================================================
အခန္း(၂)
သူက်ေတာ့
လူတမ်ိဳး။ အစားအေသာက္ထက္ phone handset မ်ားကို ပိုစိတ္ဝင္စားသည္။ တစ္ေနကုန္
ထမင္းတစ္နပ္ထဲနဲ႔လဲ သူတင္းတိမ္ႏိုင္သည္။အခုလဲ တစ္လကို ေဒၚလာ100 မရရေအာင္
ျဖစ္ညွစ္ျပီးစုလာတာ 7 လေျမာက္လဲေရာက္ေရာ လက္ထဲတြင္ ေဒၚလာ 700 ပိုင္ဆိုင္လာျပီ။
သို႔ေသာ္အခုထက္ထိ သူမေရြးခ်ယ္ရေသး။
Android နဲ႔
IOS တို႔ရဲ႕ ယွဥ္ျပိဳင္မႈကလဲ သူ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဆီးေဆာစီးသကဲ့သို႔ ဟိုဘက္က
တက္လိုက္ ဒီဘက္ကတက္လိုက္ျဖစ္ေနသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ စက္ရုပ္သမားေကာ
ပန္းသီးသမားေကာ မ်ိဳးစံုရွိသည္။ စက္ရုပ္သမားကလဲ စက္ရုပ္ေတြကေကာင္းေၾကာင္း
ေျပာသလိုပန္းသီးမ်ားကလဲ ပန္သီးေကာင္းေၾကာင္းသာ ေျပာတတ္ၾကေတာ့ သူ႔ခမ်ာ Samsung
ကိုပဲ အေဖေခၚရမလို Apple ကိုပဲ ေျပးဖက္ရမလိုလိုနဲ႔ အခုထိ
ေယာင္ေျခာက္္ဆယ္ျဖစ္ေနေသးသည္။
အခုမွသာ
သူကၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေရြးရခက္ေနတာ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက ဒယ္အိုးအဖံုးေတာင္
ဝယ္ထားတာၾကာလို႔ ရြဲ႔တဲ့ဘက္ကရြဲ႔ေနျပီ။အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဖုန္းဆိုတာ
သူနဲ႔မဆိုင္ေရးခ်မဆိုင္။ 15သိန္းေခတ္ကာလ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဒီဘဝေတာ့ သူနဲ႔ဖုန္းနဲ႔
ေရစက္မရွိ ဟု ထင္ထားခဲ့သည္။ယခုေတာ့လဲ SIM card ဆိုတာမ်ိဳးက အလကားရေနေတာ့ ျပႆနာက
handset ကိစၥျဖစ္လာသည္။ လူၾကားသူၾကားထဲ သူမ်ားေတြလို touch screen ေရွာခနဲ
ေရွာခနဲပြတ္ခ်င္လိုက္ေသးသည္။ သြားရင္းလာရင္း viber call ေခၚသံေလးေတာ့
ၾကားခ်င္ေသးသည္။ ျမိဳ႔လယ္ေခါင္ထဲမွာ skype ေလးဖြင့္ျပီး ဖုန္းကေလး ေျမွာက္ကာ
ေျမွာက္ကာျဖင့္video chat ခ်င္ေသးသည္။ Tango, Whats app, LINE, Aire Talk အစရွိေသာ
application မ်ားမွ ဟုိခ်က္ ဒီခ်က္ ခ်က္ခ်င္လိုက္ေသးသည္။ ဒီၾကားထဲ သူမ်ားကTemple
Run ဆိုေတာ့လဲ အားက်မခံ လိုက္ run လိုက္ခ်င္ေသးသည္။
သို႔ေသာ္
ေလာေလာဆယ္ သူ႔တြင္ရွိသည္က နာမည္ၾကီး brand ျဖစ္ေသာ္လည္း စက္ရုပ္အဆင့္မမွီေသးသည့္
samsung slide ဖုန္းေလးသာျဖစ္သည္။အရင္ကေတာ့ Handset ဆိုတာ
ဖုန္းေခၚလို႔ရရင္ျပီးတာပဲ အဓိက က အဲဒါပဲ လို႔သတ္မွတ္ျပီး ဝယ္ခဲ့တာ။ သူ႔ဖုန္းေလးက
သီခ်င္းႏွင့္ FM နားေထာင္လို႔ရသည့္အျပင္မႈန္တိမႈန္ဝါး ကင္မရာေလးနဲ႔
ဓာတ္ပံုရိုက္လို႔ရေနေတာ့ သူ႔ဘဝအတြက္ အၾကီးက်ယ္ဆံုး ပိုင္ဆိုင္မႈလို႔ေတာင္
နားထင္ေသြးေရာက္ခဲ့ဖူးသည္။ အခုေတာ့ ထိုဖုန္းကအျခားဖုန္းေတြၾကားထဲ ဖုန္းရာမဝင္
ျဖစ္ေနေတာ့ သူလဲ တစ္ဖုန္းမေျပာင္း သူေကာင္းမျဖစ္ ဆိုေသာ စကားပံုအတိုင္း ၾကက္ဥႏွင့္ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို
ၾကိတ္မွိတ္ဝါးျပီးတစ္လ ေဒၚလာ100 ရေအာင္စုလာခဲ့သည္။
ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္ျခင္းအတူတူ
အျခားႏိုင္ငံမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ထိုသို႔ တစ္လ100
စုပံုစုနည္းကိုသိၾကေတာ့ဟားတိုက္ျပီးရယ္ေမာခဲ့ၾကတာကို မွတ္မိေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့မွ
ရတဲ့လခ 275 ထဲမွ စားေသာက္ သြားလာ အဝတ္အစား အျခားဗာဟီရ ကိစၥမ်ားဖယ္ျပီး 100
စုႏိုင္ၾကသည္ကိုသိေတာ့မွ အံ့ၾသတၾကီးျဖင့္ သနားဂရုဏာအၾကည့္မ်ားကို ခံယူရေသးသည္။
ကိုယ္ေတြအတြက္ကေတာ့ တစ္လ100 စုႏိုင္တဲ့သူဆိုတာ သူရဲေကာင္းပဲ။ အခ်ိဳ႔ေတြမ်ား
တစ္လကို 150, 175 ေလာက္စုႏိုင္ၾကသည္ကို ျမင္ေတာ့ ထိုသူတို႔ကို
"သူငတ္" ဘြဲ႔ ေပးရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားမိေသးသည္။ (သူငတ္ =
သူအငတ္ခံျပီးစုျခင္း)
ယေန႔မနက္လဲ
အိပ္ရာကႏိုးေတာ့ ခ်စ္လွစြာေသာ samsung slide ဖုန္းေလးက ကုတင္ေျခရင္းမွာ
ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ လဲက်ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရေသးသည္။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မွ ပိတ္ရက္အတြင္း
အလိုက္မသိ ထျမည္လာေသာ alarm ကုိ အျပစ္ေပး ထားလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သတိရမိသည္။
ကိစၥမရွိ။သိပ္မၾကာခင္ ငါလဲ စက္ရုပ္ (သို႔) ပန္းသီး ကိုင္ႏိုင္မွာပဲ ဟူေသာ
အေတြးျဖင့္ ေအာက္က်ေနေသာ အၾကင္ထိုဖုန္းအား သနားေတာ္္ဂရုဏာ သက္စြာျဖင့္ ေျခညိဳး
ေျခမ ႏွစ္ေခ်ာင္း ညွပ္ပီး ေကာက္ယူူ လိုက္ေလသည္....။
ေျမေအာက္ရထားစီးေနတုန္း
phone call တစ္ခုက ဝင္လာသည္။ ေျမေအာက္ထဲတြင္ဆိုေတာ့ လိုင္းက မိတခ်က္
မမိတခ်က္ ေသခ်ာလဲမၾကားရ။ ထိုကဲ့သုိ႔ သံုးေလးခါေလာက္ ျဖစ္သြားေတာ့ ထို phone call
လဲထပ္မဝင္လာေတာ့။ သို႔ႏွင့္ ေျမေအာက္ရထားမွထြက္ျပီး ဖုန္းဆိုင္ရွိရာသို႔
ခပ္သြက္သြက္ လွမ္းေလေတာ့သည္။ ဖုန္းဆိုင္ထဲတြင္ လိုခ်င္ေသာဖုန္းမ်ားက အျပည့္။
အားလံုးကလဲ သူ႔ဟာနဲ႔သူ ဆြဲေဆာင္ထားသည္။ ဟိုဟာကိုၾကည့္ေတာ့လဲ ၾကိဳက္သလိုလို
ဒီဟာကိုၾကည့္ေတာ့လဲ လိုခ်င္သလိုလိုႏွင့္ ေဘးနားတြင္ ဆိုင္ဝန္ထမ္းကလဲ
ဖုန္းတစ္လံုးအနားကို ကပ္လိုက္တုိင္း တတြတ္တြတ္ျဖင့္ ရွင္းျပေလေတာ့သည္။ ကိုယ္ကလဲ
နားလည္တခ်က္ မလည္တခ်က္နဲ႔။ Apple, Samsung, Sony, HTC ..ဟူးးးးး ေရြးရခက္ၾကီး
ျဖစ္ေနစဥ္ ထိုဖုန္းက ထပ္ဝင္လာျပန္သည္။ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္မွ
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီမွ ျဖစ္ေနသည္။
"ဟယ္လို ... သူငယ္ခ်င္း
ေျပာ"
"ေအး ေကာင္ေလး မင္း ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
"ဘာမွ မလုပ္ပါဘူးကြာ
အျပင္ေရာက္ေနတာ။ ဘာအေရးၾကီးကိစၥရွိလို႔တုန္း။"
"ေအးကြာ မင္းဆီက
အကူအညီေတာင္းမလို႔။ ငါလဲေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္ေနလို႔ကြာ။"
"အြန္ ဘာေတြျဖစ္ကုန္လုိ႔လဲဟ
ေသခ်ာရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာဦး။"
"ဒီလိုကြာ မေန႔ညေနက ညီေလးတစ္ေယာက္ကို ဖုန္းတစ္လံုးဝယ္လာေပးတာကြာ...
အဲဒါ ဆိုင္ကဝယ္ျပီး အျပန္မွာ ရထားေပၚမွာ လူေတြကလဲၾကပ္ပစၥည္းေတြကလဲ
အိတ္ထဲထည့္ပီးလက္ထဲက ဒီတိုင္းကိုင္ထားတာ ဘူတာေရာက္လို႔ ဆင္းေတာ့ အဲဒီဖုန္းနဲ႔
တျခားပစၥည္းတခ်ိဳ႔ပါမလာေတာ့ဘူး။ က်ခဲ့တာလား အႏႈိက္ခံသြားရတာလားမသိဘူးကြ။"
"ေဟ............။"
"ေအး.. မေဟနဲ႔ဦး။ အဲဒါ ငါ
တစ္လံုးျပန္အစားဝယ္ေပးမလို႔ကြာ။ လက္ထဲလဲ ဟိုေန႔က အိမ္ကို ပိုက္ဆံပို႔လိုက္ေတာ့
သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါမင္းကိုသတိရလို႔ဖုန္းလွမ္းဆက္တာ။ ပိုက္ဆံရွိရင္
ကူညီပါဦးကြာ။ "
အေတြးထဲတြင္ တကၠသိုလ္တက္တုန္းက
ငါးႏွစ္လံုးလံုး အကူအညီေပးခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္း။ သူ႔မွာရွိလွ်င္
မႏွေျမာမတြန္႔တိုတတ္ေသာသူငယ္ခ်င္း၊ သူတပါးကို အကူအညီေပးခ်င္ေသာသူငယ္ခ်င္း၊
မ်က္လံုးထဲတြင္ စက္ရုပ္ ၊ ပန္းသီး
............
"ဟယ္လို... ဟေကာင္
ရွိေသးလားဟ"
"ေအာ္ ေအးေအး ရွိတယ္... မင္း
ျပန္ဝယ္ေပးရမယ့္ ဖုန္းအမ်ိဳးအစားက ဘာတုန္းဟ"
"xxxxxxxx အဲဒါေလ... ေဒၚလာ 650
ေလာက္ေတာ့ ရွိတယ္ကြ... "
"ဟုတ္ပီ သူငယ္ခ်င္း စိတ္မပူနဲ႔.
အဲဒီအမ်ိဳးအစားအတိုင္း ဝယ္လာျပီး အခုပဲ မင္းအေဆာင္ကို လာေပးမယ္ ဟုတ္ျပီလား။"
"ဟာ.. တကယ္ေျပာတာလား"
"တကယ္ေျပာတာေပါ့ကြ
ငါဘယ္တုန္းလိမ္ဖူးလို႔လဲ..။"
"ေအး ေက်းဇူးပါကြာ. ငါဒါဆို
စိတ္ခ်ျပီ ဟေကာင္။ လကုန္ရင္ ျပန္ရွာေပးမယ္ကြာ...။"
"ရပါတယ္ကြာ အဆင္ေျပမွ
ျပန္ေပးေပါ့။ ငါလဲ အေရးတၾကီးမလိုအပ္ေသးပါဘူး။ အိုေကကြာ ခဏေနေတြ႔မယ္။"
"ေအးေအး ဟုတ္ျပီ သူငယ္ခ်င္း။
ဒါဆို ငါလဲ မင္းအတြက္ ဟင္းခ်က္ထားလိုက္မယ္။ ငါးေခါင္း မွ်စ္ခ်ဥ္ဟင္းေလး
ဆိုဘယ္လိုလဲ။"
"အတိုင္းထက္ အလြန္ေပါ့ကြာ။ see
u. သူငယ္ခ်င္း"
"ok. see u ....."
ဖုန္းကိုခ်ျပီး
ေဘးနားက တတြတ္တြတ္ႏွင့္ရွင္းျပေနေသာ ဆိုင္ဝန္ထမ္းေလးအား
ထိုဖုန္းအမ်ိဳးအစားကိုေျပာျပီး ရွိမရွိေမးလိုက္သည္။ အဆင္သင့္စြာပဲ ရွိသည္ဟု
ဆိုသည္ႏွင့္ ေစ်းေမးျပီး ယူမည္ဟု ေျပာလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ က်သင့္ေငြကို ရွင္းျပီး
တစ္ခြန္းေမးလိုက္သည္။
ကၽြန္ေတာ့္ ဒီ samsung slide ဖုန္းေလး
အတြက္ screen protector ေလး ကပ္ခ်င္လို႔ပါခင္ဗ်ာ.......
ကိစၥမ်ားေျမွာင္
လူတို႔ေဘာင္တြင္
အသက္တစ္ရာ မေနရွာလည္း
ကိစၥေထာင္ေသာင္း
ေပၚေပါက္ေကာင္း၏။
သို႔သျဖစ္ကား
မိဘေဆြမ်ိဳး
ေမာင္ဘြားက်ိဳးႏွင့္
မိတ္ေဆြသဟာ ေအးသာယာဖို႔
ၾကီးငယ္နည္းမ်ား ညီကိုအားျဖင့္
တတ္အားမဆို သူသူကိုကို
ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္
ႏိုင္ေစသတည္း......။
ေရးသားသူ
Ko Htun
23-jan-2013 (3:47pm-wed)
